Extranet

Przejdź do ekstranetu »

Zmiany w Załączniku I do Konwencji MARPOL 73/78

Z dniem 1 stycznia 2011 r. wejdą w życie zmiany w Załączniku I do Konwencji MARPOL 73/78.

W lipcu 2009 r. Komitet Ochrony Środowiska Morskiego IMO (MEPC) przyjął dwie nowe rezolucje zmieniające Załącznik I do Konwencji MARPOL: rezolucję MEPC.186(59) o zapobieganiu zanieczyszczeniu środowiska morskiego podczas operacji przeładunku ropy między zbiornikowcami olejowymi na morzu (STS) i rezolucję MEPC.187(59) o postępowaniu z pozostałościami olejowymi na statkach, wprowadzającą zmiany w Międzynarodowym świadectwie o zapobieganiu zanieczyszczaniu olejami (IOPP Certificate), Załącznikach A i B do Świadectwa IOPP oraz w częściach I i II Książki zapisów olejowych (Oil Record Book).


Zmiany w przepisach, Załączniku do Świadectwa IOPP oraz w częściach I i II Książki zapisów olejowych

Zmiany wprowadzono w prawidłach: 1 (Definicje), 12 (Zbiorniki na pozostałości olejowe (szlam)), 13 (Znormalizowane złącze wyładunkowe), 17 (Książka zapisów olejowych. Część I – Czynności w siłowni) i 38 (Urządzenia odbiorcze) oraz w formularzu Świadectwa IOPP i formularzu Książki zapisów olejowych. Zmiany wyjaśniają przepisy obowiązujące od dawna oraz usuwają dotychczasowe niejasności, tak aby ułatwić załogom statków uzyskanie zgodności z przepisami.

Do prawidła 1 zostały dodane nowe definicje, w tym po raz pierwszy termin „pozostałości olejowe (szlam)”, „zbiornik pozostałości olejowych (osadów)”, „zaolejona woda zęzowa” i „zbiornik retencyjny zaolejonych wód zęzowych”. Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że za zaolejoną wodę zęzową uważa się każdą ciecz, która dostaje się do systemu zęzowego siłowni, włączając w to studzienki zęzowe, rurociągi zęzowe, górne powierzchnie zbiorników oraz zbiorniki zęzowe.

Definicja „pozostałości olejowych (szlamu)” została przeniesiona z prawidła 12 do prawidła 1. Ponadto do prawidła 12 został dodany ustęp, określający, że pozostałości oleju (szlam) mogą być usuwane bezpośrednio ze zbiornika(-ów) pozostałości olejowych (szlamu) poprzez standardowe złącze wyładowcze lub usuwane w inny zatwierdzony sposób (np. spalane w spalarkach okrętowych, w kotłach okrętowych lub dodawane do paliwa okrętowego). Zmiany wymagają również, aby do obsługi zbiornika(-ów) pozostałości olejowych (szlamu) wyznaczyć pompę transportową, umożliwiającą odsysanie pozostałości olejowych (szlamu) ze zbiornika(-ów).
Wymaga się również, aby na statkach, których stępka została położna lub które znajdowały się w podobnym stadium budowy w dniu 31 grudnia 1990 roku i po tej dacie, zbiornik(-ki) pozostałości olejowych (szlamu) nie miał(-ły) połączenia z system wód zęzowych, zbiornikiem retencyjnym zaolejonych wód zęzowych, górnymi powierzchniami zbiorników, na których może gromadzić się zaolejona woda zęzowa, lub separatorami zaolejonych wód zęzowych. Jednakże, dozwolone jest wyposażenie zbiornika(-ów) pozostałości olejowych w odwodnienia, z ręcznie otwieranymi zaworami samozamykającymi i inne rozwiązania dla późniejszej kontroli wzrokowej odstanej wody, prowadzące do zbiorników retencyjnych zaolejonych wód zęzowych lub bezpośrednio do zęzy, albo wyposażenie zbiornika(-ów) w inny alternatywny system, pod warunkiem że nie łączy się on bezpośrednio z systemem zęzowym.

Inne zmiany w prawidłach 12, 13, 17 i 38 polegają na zmianie określenia „szlam” na „pozostałości olejowe (szlam)”. Równocześnie sformułowanie „gromadzenie i usuwanie pozostałości olejowych (szlamu i innych odpadów olejowych)” w części I Książki zapisów olejowych zostało zmienione na „gromadzenie i usuwanie pozostałości olejowych (szlamu)”.
W nawiązaniu do tych zmian poprawiono formularz Załącznika A do Świadectwa IOPP (dla statków innych niż zbiornikowce olejowe) oraz Załącznika B (dla zbiornikowców), a także dokonano zmian w częściach I i II Książki zapisów olejowych. Armatorzy powinni zapewnić stosowanie na statkach od dnia 1 stycznia 2011 r. zmienionej Książki zapisów olejowych oraz używanie przez starszych mechaników nowych kodów podczas dokonywania wpisów do Książki zapisów olejowych, aby uniknąć problemów podczas kontroli Administracji Państwa Portu (PSC).

Jednocześnie informujemy, że przy okazji najbliższej wizyty na statku, która odbędzie się w dniu 1 stycznia 2011 lub po tej dacie, PRS ponownie wyda Świadectwo IOPP wraz ze zmienionym Załącznikiem A lub B. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości w tej sprawie należy skontaktować się z Centralą PRS.

Dodatkowo, IMO opublikowało okólnik MEPC.1/Circ.736 dotyczący „Wytycznych dla zapisów operacji w części I Książki zapisów olejowych”, który jest dostępny
tutaj.

Operacje przeładunku ropy między zbiornikowcami olejowymi na morzu

W Załączniku I do Konwencji MARPOL zostanie dodany nowy rozdział 8 „Zapobieganie zanieczyszczeniu podczas przeładunku ropy naftowej między zbiornikowcami olejowymi na morzu”, który ma zastosowanie do zbiornikowców olejowych o pojemności brutto 150 ton i powyżej. Zbiornikowce podlegające wymaganiom będą zobowiązane do posiadania na burcie Planu operacji przeładunku ładunku olejowego ze statku na statek (Planu operacji STS), określającego w jaki sposób będą przeprowadzane operacje STS oraz będą musiały spełniać wymagania określone w Planie.

Plan operacji STS
musi być zatwierdzony przez Administrację państwa bandery i powinien znaleźć się na pokładzie statku nie później niż w dniu pierwszego przeglądu okresowego dla wydania/potwierdzenia IOPP przeprowadzonego 1 stycznia 2011 lub po tej dacie. Plan  powinien być napisany w języku roboczym załogi statku i powinien być opracowany z uwzględnieniem informacji zawartych w wytycznych IMO dotyczących najlepszych praktyk działania, którymi są: „Podręcznik o zanieczyszczaniu olejami. Część I – Zapobieganie rozlewom” z późniejszymi zmianami, publikacja ICS i OCIMF „Wytyczne dla operacji ze statku na statek. Ropa naftowa”, wydanie czwarte, 2005. Plan operacji STS może być również włączony do istniejącego systemu zarządzania bezpieczeństwem.


Oprócz posiadania na pokładzie zatwierdzonego planu STS, każdy zbiornikowiec podlegający nowym przepisom musi zawiadomić odpowiednie władze państwa nadbrzeżnego, z co najmniej 48-godzinnym wyprzedzeniem, o planowanym przeprowadzeniu transferu STS ropy na wodach terytorialnych lub wyłącznej strefy ekonomicznej państwa, które jest stroną Konwencji MARPOL. Jeżeli nie wszystkie powyższe informacje są dostępne, to zbiornikowiec, który będzie dokonywał przeładunku oleju, musi nie mniej niż 48 godzin wcześniej poinformować właściwe organy państwa nadbrzeżnego o planowanej operacji STS oraz dostarczyć brakujące informacje przy najbliższej okazji.
Jeśli szacowany czas przybycia zbiornikowca na miejsce lub obszar planowanej operacji STS zmieni się o ponad 6 godzin, to kapitan statku, jego armator lub przedstawiciel muszą powiadomić odpowiednie władze o przewidywanym, zmienionym czasie przybycia.
Szczegóły kontaktu z właściwymi władzami państwa nadbrzeżnego można znaleźć w ostatnim okólniku IMO MSC-MEPC. 6/Circ. „Wykaz krajowych operacyjnych punktów kontaktowych odpowiedzialnych za odbiór, przekazywanie i przetwarzanie pilnych raportów ze statków do państw nadbrzeżnych o incydentach z udziałem substancji szkodliwych, w tym oleju”. Dokument ten jest załączony do Okrętowego planu zapobiegania rozlewom olejowym (SOPEP) znajdującego się na statku.

Wymagania dotyczące operacji STS nie mają zastosowania do:

  • operacji bunkrowania paliwa olejowego,
  • operacji przeładunku ropy z platform stałych lub pływających, w tym platform wiertniczych; pływających urządzeń produkcyjno-magazynowo-przeładunkowych (FPSOs) używanych do produkcji i magazynowania oleju oraz pływających obiektów magazynowych (FSUs) używanych do magazynowania wyprodukowanego oleju,
  • operacji STS niezbędnych dla zapewnienia bezpieczeństwa statku lub ratowania życia na morzu,
  • zwalczania konkretnych przypadków zanieczyszczenia przeprowadzanego w celu zminimalizowania szkód spowodowanych zanieczyszczeniem,
  • operacji STS w przypadku, gdy statkiem uczestniczącym w takiej operacji będzie okręt wojenny, jednostka pomocnicza marynarki wojennej lub inny statek będących własnością lub będący w eksploatacji państwa Strony Konwencji MARPOL i używany czasowo wyłącznie do nie komercyjnej służby rządowej.

Zapisy o przeprowadzeniu wszelkich operacji STS należy odnotować w Książce zapisów olejowych (jak również wszelkie dodatkowe zapisy określone w Planie operacji STS) i przechowywać na burcie statku przez okres co najmniej trzech lat.
Nowe wymagania będą obowiązkowe dla operacji STS prowadzonych w dniu 1 kwietnia 2012 r. lub po tej dacie, jednakże zaleca się, aby po zatwierdzeniu Planu operacji STS dla konkretnego zbiornikowca operacje przeładunku przeprowadzane na nim przed 1 kwietnia 2012 r. odbywały się zgodnie z zatwierdzonym Planem.